![]() |
![]() |
|
| ایران افغانستان تاجیکستان ازبکستان(سمرقند بخارا) چین(سینکیانگ) هند پاکستان بنگلادش آذربایجان بحرین |
|
ایرانی تباران و فارسی زبانان ازبکستان سوگنامه بخارا و سمرقند پارسی Сугномаи Бухоро ва Самарканди порси
ايرانيان مقيم اروپا کجايند؟ ثروتمندان ايرانی به کدام فرهنگ پروری مشغول اند؟ انجمن های بی شمار ايرانی به کدام ايران و فرهنگ فارسی توجه دارند؟ نويسندگان ايرانی از کدام تب و تاب و درد و درمان بخارا با خبرند؟ اصلا روی نقشه می توانند آن را نشان دهند؟ ما چشم خود را بسته ايم تا پس از زوال اهل بخارا مرثيه بسراييم؟ ما چگونه مردمی هستيم که از کمک و اقدام که هيچ از شناخت و همدلی با بخارا نيز در ما نشان نيست؟
>> بخارا >> سمرقند >> خط سریلیک سدی در فرا راه هم آهنگی ادبیات فارسی دری و تاجیکی >> نگاهي به شعر معاصر فارسي ازبكستان >> جايگاه زبان پارسی در ازبكستان >> ما تنها نیستیم ایران افغانستان تاجیکستان ازبکستان بحرین کویت و... >> زبان فارسی در دوره سامانیان >> سفرنامهی ایران یک فارس ازبکستانی >> بخارای شريف از جامه فارسی درآمد و ازبک شد
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه 1386/07/17ساعت 8:20 توسط پارسی |
|
|
آغاز رایانامه بایگانی |
| درباره وبلاگ |
امروزه زبان پارسی در سه کشور ایران افغانستان(خراسان خاوری) و تاجیکستان زبان رسمی است(سه گانه پارسی).
اما استعمارگران نخست هند و پاکستان بنگلادش و سمرقند بخارا تاشکند فرغانه(ازبکستان) کاشغر(چین) مرو(ترکمنستان) بحرین و دیگر سرزمینها را از گستره پارسی جدا کردند سپس سعی در جدایی این سه کشور همزبان همنژاد و همکیش و همفرهنگ دارند. در ابتدای سده اخیر در افغانستان فارسی را دری نامیدند و در تاجیکستان تاجیکی. ما ( ایران افغانستان تاجیکستان ) یک ملتیم و سه دولت. .Мо (Эрон Точикистон Афгонистон) як миллатем ва се давлат افغانستانیها اصیلترین فارسها و ایرانیان هستند افغانستان(خراسان خاوری) بخشی از خراسان بزرگ و پاره تن ایران است |
|
RSS
|